رودکی
شمارهٔ ۱۲۴
کسی را چو من دوستگان می چه باید؟
که دل شاد دارد بهر دوستگانی
نه جز عیب چیزیست که‌آن تو نداری
نه جز غیب چیزیست که‌آن تو ندانی
رودکی
ادامه‌ی قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۲۶بی قیمت است شکر از آن دو لبان اوی
- شمارهٔ ۱۲۷ای بر همه میران جهان یافته شاهی
- شمارهٔ ۱۲۸دل تنگ مدار ای مَلَک از کار خدایی
- شمارهٔ ۱۲۹چمن عقل را خزانی اگر
درباره‌ی رودکی
ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.