پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۰۸

زمانی برق پر خنده، زمانی رعد پر ناله

چنان چون مادر از سوک عروس سیزده ساله

و گشته زین پرندِ سبز، شاخ بید بنساله

چنان چون اشک مهجوران نشسته ژاله بر لاله

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۰سپید برف برآمد به کوهسار سیاه
  2. شمارهٔ ۱۱۱آن چیست بر آن طبق همی تابد؟
  3. شمارهٔ ۱۱۲ای دل، سزایش بری
  4. شمارهٔ ۱۱۳بیار آن می که پنداری روان یاقوت نابستی
  5. شمارهٔ ۱۱۴جعد همچون نورد آب بباد
  6. شمارهٔ ۱۱۵ - شعر از سعید نفیسی بازسازی شده از روی برگردان عربی شعر رودکیاین ابیات از استاد سعید نفیسی است.
  7. شمارهٔ ۱۱۶مار را، هر چند بهتر پروری
  8. شمارهٔ ۱۱۷ - ای آن که غمگنیای آن که غمگنی و سزاواری
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.