رهی معیری
تمنای عاشق
آن را که جفاجوست نمی‌باید خواست
سنگین دل و بدخوست نمی‌باید خواست
ما را ز تو غیر از تو تمنایی نیست
از دوست به جز دوست نمی‌باید خواست
رهی معیری
ادامه‌ی رباعیها
- آشیان‌سوزای جلوهٔ برق آشیان‌سوز تو را
- آیینه صبحداریم دلی صاف‌تر از سینه صبح
- نوشین‌لبگلبرگ به نرمی چو بر و دوش تو نیست
- افسونگریا عافیت از چشم فسون‌سازم ده
- لعل نابخم گشت به لعلگون شراب آبستن
- دیار شبجانم به فغان چو مرغ شب می‌آید
- خانه‌به‌دوشچون ماه نو از حلقه‌به‌گوشان توایم
- ناله بی‌اثرای ناله چه شد در دل او تأثیرت
درباره‌ی رهی معیری
شادروان محمدحسن معیری متخلص به «رهی» در دهم اردیبهشت ماه ۱۲۸۸ هجری شمسی در تهران و در خاندانی بزرگ و اهل ادب و هنر چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران به پایان برد، آنگاه وارد خدمت دولتی شد و در مشاغلی چند خدمت کرد. از سال ۱۳۲۲ شمسی به ریاست کل انتشارات و تبلیغات وزارت پیشه و هنر (بعداً وزارت صنایع)...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.