پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۴

خورشید که خاک ازو چو زر می‌گردد

از شوق رخ تو دربه‌در می‌گردد

یک جرعه می صاف تو در صافی ریخت

شد مست و درین میان به سر می‌گردد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۶شطرنج تو ما را به شط رنج سپرد
  2. رباعی شمارهٔ ۵۷هر کس که ز کبر و عجب باری دارد
  3. رباعی شمارهٔ ۵۸دستارچه حسنی و جمالی دارد
  4. رباعی شمارهٔ ۵۹آن مه، که ز شعر زلف ذیلی دارد
  5. رباعی شمارهٔ ۶۰ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون برد
  6. رباعی شمارهٔ ۶۱گل گفت: مهل، که باد بویم ببرد
  7. رباعی شمارهٔ ۶۲گل شرم چمن به هیچ رویی نبرد
  8. رباعی شمارهٔ ۶۳ما پرتو جوهر روانیم و خرد
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.