شمارهٔ ۳۰

ادامه‌ی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها

1. شمارهٔ ۳۲صوفی غم جان خور تو غم نان تا کی
2. شمارهٔ ۳۳از کم خوردن زیرک و هشیار شوی
3. شمارهٔ ۳۴قانع به یک استخوان چو کرکس بودن
4. شمارهٔ ۳۵معشوقه عیان بود نمی دانستم
5. شمارهٔ ۳۶از عقل و هنر هر آنک بی مایَه بود
6. شمارهٔ ۳۷تا در سر تو مایهٔ مایی و منی است
7. شمارهٔ ۳۸هر ذره که در هوای او گردان است
8. شمارهٔ ۳۹تا هستی خود را نکنی دامن چاک