شمارهٔ ۳۷

ادامه‌ی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها

1. شمارهٔ ۳۹تا هستی خود را نکنی دامن چاک
2. شمارهٔ ۴۰به بین نشود کس به تکبّر کردن
3. شمارهٔ ۴۱ای خلقت تو زخاک وز آب منی
4. شمارهٔ ۴۲از کبر مدار هیچ در دل هوسی
5. شمارهٔ ۴۳آن کس که سرشته باشد از آب منی
6. شمارهٔ ۴۴دردا که تو از غرور وز بی خبری
7. شمارهٔ ۴۵الورد یقول بعد ما کنت اناس
8. شمارهٔ ۴۶ای خسته و بسته از پس بینی خویش