شمارهٔ ۲۲

ادامه‌ی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها

1. شمارهٔ ۲۴هان ای «واحد» زباد حرصی تو اسیر
2. شمارهٔ ۲۵از آتش حرص و آز تا چند نفیر
3. شمارهٔ ۲۶گر بر سر نفس عقل را میر کنم
4. شمارهٔ ۲۷ای خواجه یقین را به گمان می طلبی
5. شمارهٔ ۲۸گر با خردی تو چرخ را بنده مشو
6. شمارهٔ ۲۹خود را به طمع درین بلا افکندی
7. شمارهٔ ۳۰ای دل چو نصیب تست سرگردانی
8. شمارهٔ ۳۱در راه طلب زنیست هستی خیزد