فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ این راه طریقت نه به پای عقل است
- شمارهٔ ۲ در جُستن راه شرع عقل اولی تر
- شمارهٔ ۳ گفتم که شود به عقل پیدا حالم
- شمارهٔ ۴ آنها که به عقل راه او می‌سپرند
- شمارهٔ ۵ با اهل خیال اگر در آویزد عقل
- شمارهٔ ۶ دانش نه برای نفس خود باید و بس
- شمارهٔ ۷ آن چیست زهستی به جهان در که جز اوست
- شمارهٔ ۸ این علم حقیقتی به جز حرفی نیست
- شمارهٔ ۹ هر چند به قدرت و به علم او با ماست
- شمارهٔ ۱۰ نقاش ازل چو نقش ما انشا کرد
- شمارهٔ ۱۱ در عالم اگر زاهد اگر رهبانند
- شمارهٔ ۱۲ گر بر عملند خلق اگر معزولند
- شمارهٔ ۱۳ ابناء زمانه سخت نامعلومند
- شمارهٔ ۱۴ آن را که حقیقت تو معلوم شود
- شمارهٔ ۱۵ علم علما زشرع و سنّت باشد
- شمارهٔ ۱۶ علمی است که از لاو لَمت برهاند
- شمارهٔ ۱۷ علمی که ازو گره گشاید، بطلب
- شمارهٔ ۱۸ و آنها که به دستار سر افراخته اند
- شمارهٔ ۱۹ تا بتوانی خسته مگردان کس را
- شمارهٔ ۲۰ در دیدهٔ خود اگر نکوهیده شوی
- شمارهٔ ۲۱ ناجسته دوای درد خویش ار مردی
- شمارهٔ ۲۲ هرگز نبود که در دلم جان نشوی
- شمارهٔ ۲۳ ظلم از دل وز دین ببرد نیرو را
- شمارهٔ ۲۴ عدل است که ملک برقرار آید ازو
- شمارهٔ ۲۵ ای دل اگرت بصیرت حق بین است
- شمارهٔ ۲۶ ار پیش روی زکبر محروم شوی
- شمارهٔ ۲۷ در دهر هر آنک تخم خدمت پاشد
- شمارهٔ ۲۸ درویشان را کم آمدن افزونی است
- شمارهٔ ۲۹ کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
- شمارهٔ ۳۰ صاحب نظران آینهٔ یکدیگرند
- شمارهٔ ۳۱ از علم همه حلم و تواضع زاید
- شمارهٔ ۳۲ هر کس که زمام نفس محکم گیرد
- شمارهٔ ۳۳ شادی طلبی برو گدای همه باش
- شمارهٔ ۳۴ چون باد به کوی دوست تازان می باش
- شمارهٔ ۳۵ پاک آمده ای در طلب پاکی باش
- شمارهٔ ۳۶ از علم اگر دل تو را هست چراغ
- شمارهٔ ۳۷ در راه تواضع ار سرافکنده شوی
- شمارهٔ ۳۸ مردم زفروتنی قرین می گردد
- شمارهٔ ۳۹ در عشق حمول و حمله کش می باشم
- شمارهٔ ۴۰ زین گونه که نعمت تو فرماید کرد
- شمارهٔ ۴۱ شکرانهٔ آنک خواجهٔ بنده نئی
- شمارهٔ ۴۲ دلداری کن اگر دلی داری تو
- شمارهٔ ۴۳ گفتم که یکی روز بپرسم خبرش
- شمارهٔ ۴۴ از مهر تو بر پای دلم قَید شدَه
- شمارهٔ ۴۵ جان گرچه که نیست حضرتت را درخورد
- شمارهٔ ۴۶ ثابت قدمان راه صحبت پیوست
- شمارهٔ ۴۷ در خون جگر اگر در آغشته منم
- شمارهٔ ۴۸ آن را که دل از راهِ صفا پر نور است
- شمارهٔ ۴۹ ای دوست من از هیچ مشوّش گردم
- شمارهٔ ۵۰ اجداد من از صدور ایران بودند
متن اشعار به نقل از گنجور.