پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط

  1. شمارهٔ ۴۱شکرانهٔ آنک خواجهٔ بنده نئی
  2. شمارهٔ ۴۲دلداری کن اگر دلی داری تو
  3. شمارهٔ ۴۳گفتم که یکی روز بپرسم خبرش
  4. شمارهٔ ۴۴از مهر تو بر پای دلم قَید شدَه
  5. شمارهٔ ۴۵جان گرچه که نیست حضرتت را درخورد
  6. شمارهٔ ۴۶ثابت قدمان راه صحبت پیوست
  7. شمارهٔ ۴۷در خون جگر اگر در آغشته منم
  8. شمارهٔ ۴۸آن را که دل از راهِ صفا پر نور است
همه‌ی الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.