پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط

  1. شمارهٔ ۲۱ناجسته دوای درد خویش ار مردی
  2. شمارهٔ ۲۲هرگز نبود که در دلم جان نشوی
  3. شمارهٔ ۲۳ظلم از دل وز دین ببرد نیرو را
  4. شمارهٔ ۲۴عدل است که ملک برقرار آید ازو
  5. شمارهٔ ۲۵ای دل اگرت بصیرت حق بین است
  6. شمارهٔ ۲۶ار پیش روی زکبر محروم شوی
  7. شمارهٔ ۲۷در دهر هر آنک تخم خدمت پاشد
  8. شمارهٔ ۲۸درویشان را کم آمدن افزونی است
همه‌ی الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.