پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن

  1. شمارهٔ ۲۸بامدعیان چو آب و آتش مامیز
  2. شمارهٔ ۲۹گر بر سر دریا نه سبک تر زخسی
  3. شمارهٔ ۳۰هر زخم که بر سینهٔ غمناک آید
  4. شمارهٔ ۳۱ای دل باید که تو جفاکش باشی
  5. شمارهٔ ۳۲هر کاو به جمال سروری مشتاق است
  6. شمارهٔ ۳۳در خوی خوش است عیش خوش کز جان است
  7. شمارهٔ ۳۴خوی خوش تو بهار و باغ تو بس است
  8. شمارهٔ ۳۵تا ظن نبری که شاهدی روی خوش است
همه‌ی الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.