پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن

  1. شمارهٔ ۳۳در خوی خوش است عیش خوش کز جان است
  2. شمارهٔ ۳۴خوی خوش تو بهار و باغ تو بس است
  3. شمارهٔ ۳۵تا ظن نبری که شاهدی روی خوش است
  4. شمارهٔ ۳۶گر قرب خدا می طلبی خوش خو باش
  5. شمارهٔ ۳۷نفس تو و خوی بد اگر برگردد
  6. شمارهٔ ۳۸در مهرهٔ عشق باختن با دگران
  7. شمارهٔ ۳۹ای دوست اگر بهشت را داری دوست
  8. شمارهٔ ۴۰می باید ساختن گرت برگ صفاست
همه‌ی الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.