شمارهٔ ۳۲

ادامه‌ی الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن

1. شمارهٔ ۳۴خوی خوش تو بهار و باغ تو بس است
2. شمارهٔ ۳۵تا ظن نبری که شاهدی روی خوش است
3. شمارهٔ ۳۶گر قرب خدا می طلبی خوش خو باش
4. شمارهٔ ۳۷نفس تو و خوی بد اگر برگردد
5. شمارهٔ ۳۸در مهرهٔ عشق باختن با دگران
6. شمارهٔ ۳۹ای دوست اگر بهشت را داری دوست
7. شمارهٔ ۴۰می باید ساختن گرت برگ صفاست
8. شمارهٔ ۴۱او را خواهی دل به غمش یکتو کن