شمارهٔ ۴۰

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

1. شمارهٔ ۴۲بی روی تو گرچه رهگذر جای گل است
2. شمارهٔ ۴۳انعام تو عام است و دلم بی بهر است
3. شمارهٔ ۴۴چون معترفم بدانچ سرمستی هست
4. شمارهٔ ۴۵بیچاره دل شکسته چون بستهٔ تست
5. شمارهٔ ۴۶دلدار چو دید خسته و غمگینم
6. شمارهٔ ۴۷از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت
7. شمارهٔ ۴۸هر جا که سری است پر زسودای شماست
8. شمارهٔ ۴۹گر جور کنی از تو فغان نتوان کرد