پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

  1. شمارهٔ ۵۰زین گونه که طبع سرکش دلبر ماست
  2. شمارهٔ ۵۱چندانک منم هزار چندان غم تست
  3. شمارهٔ ۵۲بی آنک شود زما گناهی پیدا
  4. شمارهٔ ۵۳تا کی سخن حال مشوّش گویم
  5. شمارهٔ ۵۴تا یوسف دل را نکنی از بن چاه
  6. شمارهٔ ۵۵تو چیز طلب کت بستاند زهمه
  7. شمارهٔ ۵۶دل بر طرب و عیش نهادن بهتر
  8. شمارهٔ ۵۷هر چند که عقل داری و دیده و هوش
همه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.