پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

  1. شمارهٔ ۵۷هر چند که عقل داری و دیده و هوش
  2. شمارهٔ ۵۸آن کس که گل وجود آدم بکند
  3. شمارهٔ ۵۹گر بر سر بحر علم بینا گردی
  4. شمارهٔ ۶۰نقش تو دَرون دیده بنگاشته به
  5. شمارهٔ ۶۱خیزیم و ره قافلهٔ غم بزنیم
  6. شمارهٔ ۶۲خواهی که رسی به کام برگیر دو گام
  7. شمارهٔ ۶۳در پای غمش چو سر بیندازی هان
  8. شمارهٔ ۶۴تا حد طلبی به وصل بی حد نرسی
همه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.