پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

  1. شمارهٔ ۶۴تا حد طلبی به وصل بی حد نرسی
  2. شمارهٔ ۶۵«اوحد» تو به جای غصّه ای صد می کش
  3. شمارهٔ ۶۶در دست زمانه سخت مظلومم من
  4. شمارهٔ ۶۷«اوحد» در دل می زنی آخر دل کو
  5. شمارهٔ ۶۸برخود در کام و آرزو در بستم
  6. شمارهٔ ۶۹«اوحد» تو به هر خیال مغرور مشو
  7. شمارهٔ ۷۰«اوحد» تو به هر حادثه از جای مرو
  8. شمارهٔ ۷۱آنها که زاسرار الهی مستند
همه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.