شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

1. شمارهٔ ۴۱چون از پی دلبر دل شوریده برفت
2. شمارهٔ ۴۲بی روی تو گرچه رهگذر جای گل است
3. شمارهٔ ۴۳انعام تو عام است و دلم بی بهر است
4. شمارهٔ ۴۴چون معترفم بدانچ سرمستی هست
5. شمارهٔ ۴۵بیچاره دل شکسته چون بستهٔ تست
6. شمارهٔ ۴۶دلدار چو دید خسته و غمگینم
7. شمارهٔ ۴۷از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت
8. شمارهٔ ۴۸هر جا که سری است پر زسودای شماست