پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه

  1. شمارهٔ ۳۹اسباب فلک چو مهره بشمرد به خاک
  2. شمارهٔ ۴۰پروانگکی به پیش شمعی بپرید
  3. شمارهٔ ۴۱چون از پی دلبر دل شوریده برفت
  4. شمارهٔ ۴۲بی روی تو گرچه رهگذر جای گل است
  5. شمارهٔ ۴۳انعام تو عام است و دلم بی بهر است
  6. شمارهٔ ۴۴چون معترفم بدانچ سرمستی هست
  7. شمارهٔ ۴۵بیچاره دل شکسته چون بستهٔ تست
  8. شمارهٔ ۴۶دلدار چو دید خسته و غمگینم
همه‌ی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.