پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۸۲

رفتم به جنازهٔ یک تن که فسرد

صد سال ز باغ عیش گل چید و بمرد

گفتم چه برون برد از این باغ و بهار

گفتا دل پر خون که تو هم خواهی برد

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۸۴در باغ دلم که روضه نعتش گوید
  2. رباعی شمارهٔ ۸۵از خامشی ام جان به سخن می سوزد
  3. رباعی شمارهٔ ۸۶عشق تو خرابات نشین می باشد
  4. رباعی شمارهٔ ۸۷دردا که اجل رسید و درمان نرسید
  5. رباعی شمارهٔ ۸۸از زهر ستیزه خوی او می شویند
  6. رباعی شمارهٔ ۸۹وقت است که یاران به گلستان ریزند
  7. رباعی شمارهٔ ۹۰در سردی یخ بند که لرزد خورشید
  8. رباعی شمارهٔ ۹۱شاهی که فلک هم گهر او نشود
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.