پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۸۱

شوخی که ز خنده چشمهٔ نوش شود

خورشید به سایه اش هم آغوش شود

خندید و کرشمه کرد و از خود رفتم

آری دو شیرابه زود بیهوش شود

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۸۳جمعی به درت گریه و آه آوردند
  2. رباعی شمارهٔ ۸۴در باغ دلم که روضه نعتش گوید
  3. رباعی شمارهٔ ۸۵از خامشی ام جان به سخن می سوزد
  4. رباعی شمارهٔ ۸۶عشق تو خرابات نشین می باشد
  5. رباعی شمارهٔ ۸۷دردا که اجل رسید و درمان نرسید
  6. رباعی شمارهٔ ۸۸از زهر ستیزه خوی او می شویند
  7. رباعی شمارهٔ ۸۹وقت است که یاران به گلستان ریزند
  8. رباعی شمارهٔ ۹۰در سردی یخ بند که لرزد خورشید
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.