پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۸۷

دردا که اجل رسید و درمان نرسید

توفیق به غور شور بختان نرسید

مرگ آیت یأس خواند در شهر دلم

کفر آمده ساخت دیر، ایمان نرسید

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۸۹وقت است که یاران به گلستان ریزند
  2. رباعی شمارهٔ ۹۰در سردی یخ بند که لرزد خورشید
  3. رباعی شمارهٔ ۹۱شاهی که فلک هم گهر او نشود
  4. رباعی شمارهٔ ۹۲عرفی دل و طبع تو ستمگار مباد
  5. رباعی شمارهٔ ۹۳آن کس که ز راه نفسم بسته کند
  6. رباعی شمارهٔ ۹۴شاها نفسم باغ ثنا خواهد شد
  7. رباعی شمارهٔ ۹۵ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود
  8. رباعی شمارهٔ ۹۶جمعی ز کتاب سخنت می جویند
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.