پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۱۰۳

آن کس که لوای عشق بر دوش آید

با نیستی ابد هم آغوش آید

گر صور دمند و گر مسیحا آرند

این کشته نه مستی ست که با هوش آید

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۵بر ساغر من که عشق از او نشأه برد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۶رفتم به حرم که درد ایمان دانند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۷گر سنگ ملامت به دلم نستیزد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۸تا رنگ من از شراب رهبان کردند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۹رخسار تو باغ را سراسیمه کند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۰زین گونه که دل به عقل زشتم طلبد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۱گیرم که تو را شوخی آتش باشد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۲چون عشق به کام مشتری کار کند
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.