پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۱۰۷

گر سنگ ملامت به دلم نستیزد

از هر سر مو چشمهٔ آز انگیزد

ریزد می از آن سیه که بشکست ولی

گر نشکند این شیشه می اش می ریزد

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۹رخسار تو باغ را سراسیمه کند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۰زین گونه که دل به عقل زشتم طلبد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۱گیرم که تو را شوخی آتش باشد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۲چون عشق به کام مشتری کار کند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۳عرفی همه بود رنگ، بی گفت و شنید
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۴تا کی برت اظهار عدم نتوان کرد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۵ای آن که ز درد رسته ای، شرمت باد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۶در علم و عمل چو ذوفنون آید مرد
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.