پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

رباعیها

رباعی شمارهٔ ۱۱۱

گیرم که تو را شوخی آتش باشد

با نقش و نگار عالمت خوش باشد

گر معنی هر نقش نیابی، باشی

آن مرده که در قبر منقش باشد

ادامه‌ی رباعیها

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۳عرفی همه بود رنگ، بی گفت و شنید
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۴تا کی برت اظهار عدم نتوان کرد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۵ای آن که ز درد رسته ای، شرمت باد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۶در علم و عمل چو ذوفنون آید مرد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۷ای آهوی فتنه سنبلت را به کمند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۸ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۹گر دل بردم عشوه نمایی چه شود
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۰خوش آن که شراب همتم مست کند
همه‌ی رباعیها ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.