پرش به محتوای اصلی
عرفی عرفی

قطعات

شمارهٔ ۱۶ - قدرت طبع

سخن شناسا گربیت بنده رد کردی

خجل مباش که منهم ز خجلتم آزاد

ترا قبول نیفتاد ناقبولی آن

باین دلیل که گفتی مرا قبول افتاد

اگر بطبع توبیتی زبنده جا نگرفت

نه شعر من بدونی طبع تست کج بنیاد

هم از خوشابی و غلطانی است گوهر کان

نمی تواند برسطح مستقیم استاد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۸ - مهمان وعظای بلهوس که آمده میهمان وعظ
  2. شمارهٔ ۱۹ - بخل بی نهایتهمدمی دارم بسی خوش صحبت اما گرسنه
  3. شمارهٔ ۲۰ - آخرین سخنفسانه ای بشنو عرفی از من بیمار
  4. شمارهٔ ۲۱ - آزمایشزهر هنر که زنم لاف ، امتحان شرط است
  5. شمارهٔ ۲۲ - حسن تعبیرخدایگانا ! دی بی تو در وثاق امید
  6. شمارهٔ ۲۳ - عید صیامصباح عید صیامی برغبت عرفی
  7. شمارهٔ ۲۴ - طباخ بهشتشرم بادت گفته ای عرفی فلانرا خام گفت
  8. شمارهٔ ۲۵ - صلح و جنگعرفی نصیحت کنمت گوش دار ، گوش
همه‌ی قطعات ←

عرفی درباره‌ی عرفی

مولانا محمد بن خواجه زین‌الدین علی بن جمال‌الدین شیرازی ملقب به جمال‌الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز در قرن دهم هجری است. وی درسال ۹۶۳ هجری قمری متولد شد. در زادگاهش به تحصیل علم و دانش پرداخته و به قدر توان در موسیقی و خط نسخ مهارت بدست آورد. از جوانی به سرودن شعر تمایل داشت، دیری نپایید که در شیراز شهرت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.