پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

متفرقات

شمارهٔ ۸

شعر ناخواندن مرا بر هرزه نالان مدعاست

چون قلم این رو سیاهان را زبان معنی ربااست

کم نویسم شعر و کم خوانم به طرار سخن

مرگ فرزندان خود در زندگی دیدن بلاست

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۰چنین که شمع صفت خویش را گداخته ای
  2. شمارهٔ ۱۱مرا تا در خیال آن گل عذار است
  3. شمارهٔ ۱۲پرده بردارد اگر از چهره ی روشن در آب
  4. شمارهٔ ۱۳سبزه ی خط بر بناگوشش بهار دیگر است
  5. شمارهٔ ۱۴ساقی که صبوح پیشه ی توست
  6. شمارهٔ ۱۵دل را ز ناز چشم تواز دست داده ام
  7. شمارهٔ ۱۶شب زداغ هجر دست از کار و کار از دست رفت
  8. شمارهٔ ۱۷این سیه بختان که دل در زلف و کاکل بسته اند
همه‌ی متفرقات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.