نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۵
دل را ز ناز چشم تواز دست داده ام
این شیشه را به دست دو بدمست داده ام
از خال ساعد تو دل از دست داده ام
بیان را زنرگست بدو بد مست داده ام
نورس دماوندی
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۱۷این سیه بختان که دل در زلف و کاکل بسته اند
- شمارهٔ ۱۸عشق اگر سررشته بخشد سبحه و زنار چیست
- شمارهٔ ۱۹اگر چه شمسه ی ایوان دین نبی و ولی است
- شمارهٔ ۲۰ز ابروی در نقاب تو صبحم چو شام شد
- شمارهٔ ۲۱اشکم چو ز مهر جهان تاب آمد
- شمارهٔ ۲۲به غیر خود طرفی در سخن ندارم من
- شمارهٔ ۲۳چو بر موی میان آن زلف عنبر یار می بندد
- شمارهٔ ۲۴ای که فیض نوبهارت خاک را قارون کند
درباره‌ی نورس دماوندی
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.