نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۰
ز ابروی در نقاب تو صبحم چو شام شد
بر من هلال عید تو ماه حرام شد
چشمش ز ناز پا نگذارد به فارسی
از خط اگر چه ترکی حسنش تمام شد
نورس دماوندی
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۲۲به غیر خود طرفی در سخن ندارم من
- شمارهٔ ۲۳چو بر موی میان آن زلف عنبر یار می بندد
- شمارهٔ ۲۴ای که فیض نوبهارت خاک را قارون کند
- شمارهٔ ۲۵هر غنچه ندانم لب خندان که باشد
- شمارهٔ ۲۶چون گل هزار زخم ز موج نفس مرا است
- شمارهٔ ۲۷جناغ مرغ دلم چون شکست چشم سیاهش
- شمارهٔ ۲۸زمهر شاه ولایت به من ولایت شاه
- شمارهٔ ۲۹از شوق وصال آن بر و دوش
درباره‌ی نورس دماوندی
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.