نورس دماوندی
شمارهٔ ۳
من که بر بزم دامن افشاندم
خویش را از فراق ترساندم
گلکی را قفس کش بلبل
دیدم و نغمه ها بر او خواندم
نورس دماوندی
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۵خرد جنس جور و جفا می فروشد
- شمارهٔ ۶در هند خط زمایه ی سودا گذاشته ام
- شمارهٔ ۷دامن از سیر ریاض خلد چیدن مشکل است
- شمارهٔ ۸شعر ناخواندن مرا بر هرزه نالان مدعاست
- شمارهٔ ۹چون چراغ صبحگاهی غره ی دولت مباش
- شمارهٔ ۱۰چنین که شمع صفت خویش را گداخته ای
- شمارهٔ ۱۱مرا تا در خیال آن گل عذار است
- شمارهٔ ۱۲پرده بردارد اگر از چهره ی روشن در آب
درباره‌ی نورس دماوندی
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.