نورس دماوندی
۶
سخن چون مغز گویم پوست کنده
ز نورس گوش کن ای نکته ی نغز
حصار نرمی عارف درشتی است
شکستم استخوان پیدا شد این مغز
نورس دماوندی
ادامه‌ی قطعات و مثنویات
- ۸از رشک تو شمع شد فرنگی
- ۹تا توان شد چو نوبهار خلیق
- ۱۰مردمان را اگر تو نشناسی
- ۱۱به جز خدا به کسی نیست احتیاج مرا
- ۱۲آن شکر پاره ی خراسانی
- ۱۳کشد صد حلقه در گوش تغافل
- ۱۴در این مدینه ی جنت اساس اعیانش
- ۱۵گر بود کمال مال داری
درباره‌ی نورس دماوندی
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.