نورس دماوندی
۸
از رشک تو شمع شد فرنگی
گر سوخت همین سزای شمع است
ترسایی و رسم خاج شویی
روشن همه از ادای شمع است
زنار ز رشته اش به گردن
فانوس کلیسیای شمع است
نورس دماوندی
ادامه‌ی قطعات و مثنویات
- ۱۰مردمان را اگر تو نشناسی
- ۱۱به جز خدا به کسی نیست احتیاج مرا
- ۱۲آن شکر پاره ی خراسانی
- ۱۳کشد صد حلقه در گوش تغافل
- ۱۴در این مدینه ی جنت اساس اعیانش
- ۱۵گر بود کمال مال داری
- ۱۶به گلزاز این عکس پر آب و تاب
- ۱۷.لغز(معما)طرفه رعنا لعبتی دیدم فرنگی زاده ای
درباره‌ی نورس دماوندی
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.