پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۱۹۸

من در تاج خسروان آن لؤلؤ لالا ستم

در قعر بحر بیکران آن گوهر یکتاستم

گه نار و گه نور آمدم گه مست مخمور آمدم

بردار منصور آمدم هم لا و هم الاستم

من مست جام کوثرم در قلزم جان گوهرم

من عکس روی دلبرم در هر دلی پیداستم

گه خالد و سلمی شدم گه وامق و عذرا شدم

مجنون بدم لیل شدم در منزل اعلاستم

مخمور و مستم چیستم مفتون زلف کیستم

نی هستم و نی نیستم یکتای بیهمتاستم

گه ساقی و گه باده ام گه عاشق آزاده ام

گه نقش و گاهی ساده ام گه جام و گه میناستم

نور علی عالیم در کشور جان والیم

وز حق پر از خود خالیم مهر جهان آراستم

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۲۰۰چند یاد تو جفا کیش کنم
  2. شمارهٔ ۲۰۱هله مست دلبرستم هله مست بیخودستم
  3. شمارهٔ ۲۰۲هله مست کن فکانم هله جان جان جانم
  4. شمارهٔ ۲۰۳گاه ذاکر گاه مذکورم نمیدانم کیم
  5. شمارهٔ ۲۰۴ما محو تجلی الهیم
  6. شمارهٔ ۲۰۵چون ز دار فنا بقا گشتم
  7. شمارهٔ ۲۰۶وقت آن شد که دگر سر حق اظهار کنم
  8. شمارهٔ ۲۰۷باز آمدم موسی صفت ظاهر ید بیضا کنم
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.