پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۲۰۰

چند یاد تو جفا کیش کنم

سینه از داغ غمت ریش کنم

راز دل چند ز ناکامی خویش

بی تو با جان غم اندیش کنم

آشنای ره عشق نو نیم

گرنه بیگانگی از خویش کنم

یکسر موی نگنجد چو حجاب

در رهت ترک سر خویش کنم

با من از بیش و کم ای یار مگوی

گر بدل فکر کم و بیش کنم

نقد شاهی دو کون از کم و بیش

صرف در خدمت درویش کنم

طلب معرفه الله مدام

همچو نورعلی از خویش کنم

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۲۰۲هله مست کن فکانم هله جان جان جانم
  2. شمارهٔ ۲۰۳گاه ذاکر گاه مذکورم نمیدانم کیم
  3. شمارهٔ ۲۰۴ما محو تجلی الهیم
  4. شمارهٔ ۲۰۵چون ز دار فنا بقا گشتم
  5. شمارهٔ ۲۰۶وقت آن شد که دگر سر حق اظهار کنم
  6. شمارهٔ ۲۰۷باز آمدم موسی صفت ظاهر ید بیضا کنم
  7. شمارهٔ ۲۰۸ما خراباتیان بی باکیم
  8. شمارهٔ ۲۰۹نور رویش چو در نظر داریم
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.