پرش به محتوای اصلی
نورعلیشاه نورعلیشاه

بخش اول

شمارهٔ ۲۰۶

وقت آن شد که دگر سر حق اظهار کنم

خرقه و سبحه بدل بابت وز نار کنم

راز عشقش که پس پرده دل هست نهان

با دف و چنگ عیان بر سربازار کنم

صوفیان را ز می صاف چشانم قدحی

بیخبرشان بدمی از سرو دستار کنم

چون صدف جای بدریای معانی سازم

دامن و جیب پر از گوهر شهوار کنم

تا کنم تازه دگر شیوه منصوری را

فاش اناالحق زنم و جابسردار کنم

جز بگلزار سر کوی تو ای حور سرشت

تو مپندار که زو جانب گلزار کنم

ای خوش آنروز که چون نور علی سرخوش و مست

خیزم و جان به نثار قدم یار کنم

ادامه‌ی بخش اول

  1. شمارهٔ ۲۰۸ما خراباتیان بی باکیم
  2. شمارهٔ ۲۰۹نور رویش چو در نظر داریم
  3. شمارهٔ ۲۱۰ما ساقی مصطب صفائیم
  4. شمارهٔ ۲۱۱ما جلوه گه جمال یاریم
  5. شمارهٔ ۲۱۲ما هزاران گلشن اوئیم
  6. شمارهٔ ۲۱۳ما گهی یونس و گهی حوتیم
  7. شمارهٔ ۲۱۴ما مریدان سید خویشیم
  8. شمارهٔ ۲۱۵ما مقیمان تخت تحمیدیم
همه‌ی بخش اول ←

نورعلیشاه درباره‌ی نورعلیشاه

محمدعلی فرزند میرزا عبدالحسین طبسی (زادهٔ حدود ۱۱۶۰ قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۲۱۲ قمری در موصل)، ملقب به نورعلیشاه (اول) و متخلص به «نورعلی» صوفی و شاعر ایرانی و از اقطاب سلسلهٔ دراویش نعمت اللهی است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.