پرش به محتوای اصلی
حکیم نزاری حکیم نزاری

رباعیات

شمارهٔ ۶۷

بس خلق که بر آمده (و) رفته گریست

نارفته در این گنبد دود آمده‌ کیست

مستغرق این جهان فانی نشوی

گر بشناسی کامدن و رفتن چیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۹دیر آمد و زود برفت و ما را بگذاشت
  2. شمارهٔ ۷۰جل صبح خمیر خاک آدم که سرشت
  3. شمارهٔ ۷۱زان طایفه نیستم که نازم به بهشت
  4. شمارهٔ ۷۲ای مطلع آفتاب رخشان، رایت
  5. شمارهٔ ۷۳ایزد به تو زینت جهانبانی داد
  6. شمارهٔ ۷۴هر دم زدنی فلک دگرگون گردد
  7. شمارهٔ ۷۵هر لحظه دمم غمت فرو می‌بندد
  8. شمارهٔ ۷۶هر کز تو برید، کی کجا پیوندد؟
همه‌ی رباعیات ←

حکیم نزاری درباره‌ی حکیم نزاری

حکیم سعد الدین پسر شمس الدین پسر محمد نِزاری فوداجی بیرجندی قُهستانی در سال ۶۴۵ هجری قمری در روستای فوداج بیرجند به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات مقدماتی خود در بیرجند و قاین، به مطالعه ادبیان و علوم متداول زمان خود در قهستان پرداخت. او از جوانی به دیوانی (=کار دولتی) روی آورد. در سال ۶۷۸ هجری قمری به آذربایجان، ارا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.