پرش به محتوای اصلی
حکیم نزاری حکیم نزاری

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۰

می ده که ز جانم رمقی بیش نماند

صبرم ز دل مصلحت اندیش نماند

حیض همه روزه داشت زان شد مستور

وز دختر رز هیچ که عذر پیش نماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۲دروازه‌ی روزگار اگر بربندند
  2. شمارهٔ ۱۰۳در حلقه عشق هر که را جا کردند
  3. شمارهٔ ۱۰۴ای یار به تو گر دگری بفرستند
  4. شمارهٔ ۱۰۵مهر و مه اگر مهر نگینت بوسند
  5. شمارهٔ ۱۰۶این دم همه کس را نبود تا که زند
  6. شمارهٔ ۱۰۷آن‌ها که همیشه در قیامت باشند
  7. شمارهٔ ۱۰۸با ما نه کند مگر از آنها که کند
  8. شمارهٔ ۱۰۹عشقی که چو عشق ماست نقصان نکند
همه‌ی رباعیات ←

حکیم نزاری درباره‌ی حکیم نزاری

حکیم سعد الدین پسر شمس الدین پسر محمد نِزاری فوداجی بیرجندی قُهستانی در سال ۶۴۵ هجری قمری در روستای فوداج بیرجند به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات مقدماتی خود در بیرجند و قاین، به مطالعه ادبیان و علوم متداول زمان خود در قهستان پرداخت. او از جوانی به دیوانی (=کار دولتی) روی آورد. در سال ۶۷۸ هجری قمری به آذربایجان، ارا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.