پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

رباعیات

شمارهٔ ۹۶

از کعبه به دیر باده‌کش می‌آرم

وز خاک به سوی شعله غش می‌آرم

کو می؟ که بر آتشم فشاند آبی

کز چشمه زمزم العطش می‌آرم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۸یک چند پی امید می‌گردیدم
  2. شمارهٔ ۹۹طبعی چو رخ حورسرشتان دارم
  3. شمارهٔ ۱۰۰آتش خورم و زحمت جانان نشوم
  4. شمارهٔ ۱۰۱چون طایر باد از قفس آزادیم
  5. شمارهٔ ۱۰۲دل آرم و غم برو نما بستانم
  6. شمارهٔ ۱۰۳گر دوری ازان طرف گلستان دارم
  7. شمارهٔ ۱۰۴در کوی هوس خاک نشینم ایام
  8. شمارهٔ ۱۰۵گاهی به نوای بی نوایان گردم
همه‌ی رباعیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.