نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۹۸
یک چند پی امید می‌گردیدم
خار و خس حرمان ز رهش می‌چیدم
دیدم که سر از کوی که برمی‌آرد
پا بر سر آرزوی دل مالیدم
نظیری نیشابوری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۰۰آتش خورم و زحمت جانان نشوم
- شمارهٔ ۱۰۱چون طایر باد از قفس آزادیم
- شمارهٔ ۱۰۲دل آرم و غم برو نما بستانم
- شمارهٔ ۱۰۳گر دوری ازان طرف گلستان دارم
- شمارهٔ ۱۰۴در کوی هوس خاک نشینم ایام
- شمارهٔ ۱۰۵گاهی به نوای بی نوایان گردم
- شمارهٔ ۱۰۶صد نعل درست واژگون آوردم
- شمارهٔ ۱۰۷هرچند که روز بی نوایی دارم
درباره‌ی نظیری نیشابوری
محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.