پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۵

گاهی به نوای بی نوایان گردم

گه بر اثر برهنه پایان گردم

گردم همه زاری و به دریوزه دوست

بر کلبه خاطر گدایان گردم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷هرچند که روز بی نوایی دارم
  2. شمارهٔ ۱۰۸نی بهر جهان نه بهر طاعت زادم
  3. شمارهٔ ۱۰۹روزی که گرفت کاتب صنع قلم
  4. شمارهٔ ۱۱۰ترک همه کس ز بی تمیزی کردیم
  5. شمارهٔ ۱۱۱پر می بینم که بینوا می آیم
  6. شمارهٔ ۱۱۲گر از مشهد اگر ز بلخ آمده‌ایم
  7. شمارهٔ ۱۱۳گه بر سر فرمان تو جان افشانم
  8. شمارهٔ ۱۱۴فرمان تو بشنوم به پرواز آیم
همه‌ی رباعیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.