نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۱۱
پر می بینم که بینوا می آیم
بیگانه ز خویش و آشنا می آیم
ای کاش چو رفتنم ندانم به کجاست
می دانستم که از کجا می آیم؟
نظیری نیشابوری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۱۳گه بر سر فرمان تو جان افشانم
- شمارهٔ ۱۱۴فرمان تو بشنوم به پرواز آیم
- شمارهٔ ۱۱۵فرمان تو آمد و ز جا برجستم
- شمارهٔ ۱۱۶بر خوان صلات تا به کی لقمه خام
- شمارهٔ ۱۱۷کم جو که به قیمتست سرمایه من
- شمارهٔ ۱۱۸از می لبش آتش تر آورد برون
- شمارهٔ ۱۱۹عیسی نفسی غبارت از دم بفشان
- شمارهٔ ۱۲۰بنمای رخ و شکفته رویم گردان
درباره‌ی نظیری نیشابوری
محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.