نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۹۴
یک معرکه خویش را به جایی نزدیم
یک مرتبه حرف خون بهایی نزدیم
صد قافله شهید بر ما بگذشت
ما مرده چنان که دست و پایی نزدیم
نظیری نیشابوری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۹۶از کعبه به دیر باده‌کش می‌آرم
- شمارهٔ ۹۷دامی ز نماز گرد خود بافته‌ام
- شمارهٔ ۹۸یک چند پی امید می‌گردیدم
- شمارهٔ ۹۹طبعی چو رخ حورسرشتان دارم
- شمارهٔ ۱۰۰آتش خورم و زحمت جانان نشوم
- شمارهٔ ۱۰۱چون طایر باد از قفس آزادیم
- شمارهٔ ۱۰۲دل آرم و غم برو نما بستانم
- شمارهٔ ۱۰۳گر دوری ازان طرف گلستان دارم
درباره‌ی نظیری نیشابوری
محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.