نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۸۷
دم چند فروزی از سخن چینی خویش
شرمنده نمی‌شوی ز رنگینی خویش
از من مزه‌ای طلب که مغز از سخنم
رسته‌ست چو نی شکر ز شیرینی خویش
نظیری نیشابوری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۸۹گلشن که بهار ساخته جانورش
- شمارهٔ ۹۰از حسرت من حاصل دوران همه ذوق
- شمارهٔ ۹۱یک قوم مسافر ز سرمایه خجل
- شمارهٔ ۹۲می آمد و صد سپاه ناز از دنبال
- شمارهٔ ۹۳دنباله دو خاطر خودرای خودم
- شمارهٔ ۹۴یک معرکه خویش را به جایی نزدیم
- شمارهٔ ۹۵اندر ره و بی ره همه جا گردیدیم
- شمارهٔ ۹۶از کعبه به دیر باده‌کش می‌آرم
درباره‌ی نظیری نیشابوری
محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.