پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

پیرایه حسن تندی خو بشکست

تیر مژه در کمان ابرو بشکست

بر قصد دلم خدنگ بی باکی را

چندان بکشید پر که بازو بشکست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹یک دم که ز دردسر پریشانی داشت
  2. شمارهٔ ۲۰تا حرص درون نقش برونم آراست
  3. شمارهٔ ۲۱بی چیزی احتیاج از کوی منست
  4. شمارهٔ ۲۲از خود تا خود به سوی جانانان راهست
  5. شمارهٔ ۲۳گر با غم دل خوشیم غمخوار خوشست
  6. شمارهٔ ۲۴گلبرگ چو گونه‌های الوانت نیست
  7. شمارهٔ ۲۵بنوازیدم به زخمه طاعت اینست
  8. شمارهٔ ۲۶این جا نه خطا عیب و نه طاعت هنرست
همه‌ی رباعیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.