پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۳۱۹

دست کسی نبسته و افسون نکرده کس

هستی تمام برده و محزون نکرده کس

تلخی به خنده گفته و باطل نکرده خیر

نوشی به قهر داده و ممنون نکرده کس

رنجور آن نگاهم و محتاج آن لبم

مارم به جان گزیده و افسون نکرده کس

در جلوه گاه وصل تو از بس هجوم رشک

یوسف به چه فتاده و بیرون نکرده کس

احیای قبر ما که به کوی تو می کنند

عیسی به دار مانده و مدفون نکرده کس

جام شراب عیش حریفان لبالبست

بی غصه در پیاله ما خون نکرده کس

صد قرن بر محبت لیلی گذشته است

بیداد بر قبله مجنون نکرده کس

اعراض از کلام «نظیری » چه می کنی

انکار نخل قامت موزون نکرده کس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۱تو عیش و ناز مرا از امیدواری پرس
  2. شمارهٔ ۳۲۲تو کودکی به بزرگان زبان درازی بس
  3. شمارهٔ ۳۲۳به اختیار تو در باختم ارادت خویش
  4. شمارهٔ ۳۲۴دهر پرفتنه و شورست ز چشم سیهش
  5. شمارهٔ ۳۲۵یارب آن سرو که پرورده ای از اشک منش
  6. شمارهٔ ۳۲۶در بغل مصحف و سجاده تقوا بر دوش
  7. شمارهٔ ۳۲۷از خوی کریم تو گنه گشت فراموش
  8. شمارهٔ ۳۲۸بزم خالی می شود مطرب خموش
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.