پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۳۱۸

صبح شد راه شهر و برزن پرس

باده بستان و مصرف از من پرس

گردن شیشه گیر و غبغب جام

از حریفان سراغ گلشن پرس

حوری از لولیان شهر بخواه

نرخش از شاهدان هم فن پرس

نه ادب را مجال و یارا ده

نه حیا را مقام و مسکن پرس

عمل عاصیان کن و پس از آن

نقض میعاد از برهمن پرس

حشر اموات خاک تحقیق است

این خبر را از بهار و بهمن پرس

در چمن حشر نیستان کردند

راز خاک از زبان سوسن پرس

اجر مستی عمای نرگس دان

جرم تیزی ز خار الکن پرس

عمرها عیب دوستان گفتی

وصف خود ساعتی ز دشمن پرس

سخن راست صادقان گویند

گر «نظیری » نگوید از من پرس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۰با حکمت ایستاده‌ام اینم پناه بس
  2. شمارهٔ ۳۲۱تو عیش و ناز مرا از امیدواری پرس
  3. شمارهٔ ۳۲۲تو کودکی به بزرگان زبان درازی بس
  4. شمارهٔ ۳۲۳به اختیار تو در باختم ارادت خویش
  5. شمارهٔ ۳۲۴دهر پرفتنه و شورست ز چشم سیهش
  6. شمارهٔ ۳۲۵یارب آن سرو که پرورده ای از اشک منش
  7. شمارهٔ ۳۲۶در بغل مصحف و سجاده تقوا بر دوش
  8. شمارهٔ ۳۲۷از خوی کریم تو گنه گشت فراموش
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.