پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۲۹۰

چرخ پرویز نیست آتش بیز

نه ممری درو نه جای گریز

شفقش خون مردم دانا

افقش ساغری ز خون لبریز

هر طرف می برد هراسانم

قهر مریخ با بلارک تیز

خبرم نیست تا کجا کشدم

نتوان کرد از قضا پرهیز

در خسک خانه های هندم سوخت

یاد صنعان و مکه و تبریز

به سلامت کسی نبرد ایمان

زین زمین سیاه کافرخیز

از مداین شناس و آثارش

حسن شیرین و عشرت پرویز

ظاهر از بیستون هنوز شود

شور فرهاد و شیهه شبدیز

از اقامت شدم گرانجان کو

طبل شب گیر و ناله شب خیز

برد قصب السبق ز من پیری

دیر بر رخش می زنم مهمیز

کار در دست ما «نظیری » نیست

با قضا نیست هم مجال ستیز

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹۲شوریده است آب و گل قالبم هنوز
  2. شمارهٔ ۲۹۳دل ها همه به بوی گل آویختست باز
  3. شمارهٔ ۲۹۴سخن گویید با من کمتر امروز
  4. شمارهٔ ۲۹۵خمش ز لابه که طبعش مشوشست هنوز
  5. شمارهٔ ۲۹۶جام گیر اختر افتاده بر افلاک انداز
  6. شمارهٔ ۲۹۷سر برآور بر کله داران قباها تنگ ساز
  7. شمارهٔ ۲۹۸ذوق وجدان و نظر خالص شد و خامم هنوز
  8. شمارهٔ ۲۹۹پی تدارک تقصیر صبحدم برخیز
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.