پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

رباعیات

شمارهٔ ۲۷

تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فرد

تحصیل مراد خویش نتوانی کرد

آزاد شو از جهان و پاک از همه گرد

خود را زن ره مساز اگر هستی مرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹حرفی ز میان کاف و نون پیدا شد
  2. شمارهٔ ۳۰از عین علی عین همه پیدا شد
  3. شمارهٔ ۳۱حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانند
  4. شمارهٔ ۳۲ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود
  5. شمارهٔ ۳۳ای عشق تو سر دفتر اسرار وجود
  6. شمارهٔ ۳۴ای عشق تو کرده کشف اسرار وجود
  7. شمارهٔ ۳۵از خاک و ز آب آدم و بود و وجود
  8. شمارهٔ ۳۶ - بالبداهه هنگام زردی چهره‌اش بر اثر کندن پوست ویآن دم که اجل برابر مرد شود
همه‌ی رباعیات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.