پرش به محتوای اصلی
ناصرخسرو ناصرخسرو

قصاید

قصیدهٔ شمارهٔ ۹۰

گویمت چگونه شود زنده کو هلاک شود:

آب باز آب شود خاک باز خاک شود

جانش زی فراز شود تنش زی مغاک شود

تن سوی پلید شود پاک باز پاک شود

ادامه‌ی قصاید

  1. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۲بر ره مکر و حسد مپوی ازیراک
  2. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۳نبینی بر درخت این جهان بار
  3. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۴برکن زخواب غفلت پورا سر
  4. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۵ای کهن گشته در سرای غرور
  5. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۶ای گشته جهان و خوانده دفتر
  6. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۷با خویشتن شمار کن ای هوشیار پیر
  7. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۸ای چنبر گردنده بدین گوی مدور
  8. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۹این زرد تن لاغر گل خوار سیه سار
همه‌ی قصاید ←

ناصرخسرو درباره‌ی ناصرخسرو

حکیم ابومعین ناصر بن خسرو قبادیانی بلخی در سال ۳۹۴ هجری قمری در بلخ تولد یافت. از اوایل جوانی به تحصیل علوم و تحقیق ادیان و مطالعهٔ اشعار شعرای ایران و عرب پرداخت. در دورهٔ جوانی به دربار غزنویان و سپس به دربار سلجوقیان راه یافت. در سال ۴۳۷ هجری قمری خوابی دید و به قول خود از خواب چهل ساله بیدار شد، کارهای دیوانی را ره...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.