پرش به محتوای اصلی
ناصرخسرو ناصرخسرو

قصاید

قصیدهٔ شمارهٔ ۹۲

بر ره مکر و حسد مپوی ازیراک

هر که به راه حسد رود بتر آید

چون به حسد، بنگری به خوان کسان بر

لقمهٔ یارت به چشم خوبتر آید

ادامه‌ی قصاید

  1. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۴برکن زخواب غفلت پورا سر
  2. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۵ای کهن گشته در سرای غرور
  3. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۶ای گشته جهان و خوانده دفتر
  4. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۷با خویشتن شمار کن ای هوشیار پیر
  5. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۸ای چنبر گردنده بدین گوی مدور
  6. قصیدهٔ شمارهٔ ۹۹این زرد تن لاغر گل خوار سیه سار
  7. قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۰اصل نفع و ضر و مایهٔ خوب و زشت و خیر و شر
  8. قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۱ای به هوا و مراد این تن غدار
همه‌ی قصاید ←

ناصرخسرو درباره‌ی ناصرخسرو

حکیم ابومعین ناصر بن خسرو قبادیانی بلخی در سال ۳۹۴ هجری قمری در بلخ تولد یافت. از اوایل جوانی به تحصیل علوم و تحقیق ادیان و مطالعهٔ اشعار شعرای ایران و عرب پرداخت. در دورهٔ جوانی به دربار غزنویان و سپس به دربار سلجوقیان راه یافت. در سال ۴۳۷ هجری قمری خوابی دید و به قول خود از خواب چهل ساله بیدار شد، کارهای دیوانی را ره...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.